Leopold Julian Kronenberg

 Baron Leopold Julian Kronenberg herbu Strugi (ur. 27 lipca 1849 w Warszawie, zm. 23 lutego 1937 w Brzeziu[1]) – polski finansista, bankier i działacz gospodarczy żydowskiego pochodzenia.

Spis treści [ukryj]
1 Życiorys
2 Odznaczenia
3 Przypisy
4 Bibliografia
Życiorys[edytuj | edytuj kod]
Urodził się jako syn bankiera Leopolda Stanisława Kronenberga (1812-1878) i Ernestyny Rozalii Leo (1827-1893, córki Leopolda Augusta Leo). Leopold Julian Kronenberg miał pięcioro rodzeństwa: Stanisława Leopolda, Władysława Edwarda, Teklę Julię, Marię Różę i Różę Marię Karolinę.

Ukończył Wydział Prawa Szkoły Głównej w Warszawie i studium rolnicze w Bonn i Poppelsdorfie. Był dyrektorem petersburskiej filii Banku Handlowego w Warszawie, a po chorobie brata Stanisława przejął w 1887 zarządzanie nad należącymi do rodziny przedsiębiorstwami, w tym Bankiem Handlowym w Warszawie i Koleją Warszawsko-Terespolską oraz Nadwiślańską. Był prezesem Kolei Warszawsko-Wiedeńskiej. W 1896 roku otworzył filię banku w Częstochowie[2]. Był również właścicielem dóbr Strugi.

W 1893 roku otrzymał dziedziczny tytuł barona cesarstwa[3].

W latach 1907–1910 pełnił mandat posła w rosyjskiej Radzie Państwa. Był członkiem Stronnictwa Polityki Realnej[4].

Był jednym z fundatorów, a następnie prezesem zarządu, Filharmonii Warszawskiej. Wspierał także m.in. utworzenie Instytutu Politechnicznego oraz budowę pomnika Adama Mickiewicza[5].

Po odzyskaniu niepodległości wyprowadził się z Warszawy. Chcąc być pochowanym koło żony na Powązkach, na krótko przed śmiercią przeszedł z wyznania ewangelicko-reformowanego na katolickie. Zmarł 23 lutego 1937 w majątku Brzezie[6].

Jego żoną była śpiewaczka Józefina Reszke[2]. Mieli dwoje dzieci[4]:

Leopolda Jana Kronenberga (1891-1971), który po 1945 roku osiadł w USA, ostatniego z rodu.
Józefinę Kronenberg (1889-1969), zamężną Kowalewską, bezdzietną.